Samenvatting

• Klachtenbeschrijving: Myositis ossificans is botvorming of verkalking in een spier. Dit ontstaat meestal na een forse spierkneuzing, bijvoorbeeld na een val, botsing, stoot of directe klap rond elleboog, bovenarm of onderarm.
• Ontstaanswijze: De klacht ontstaat vaak na een bloeduitstorting in de spier. In plaats van normaal te herstellen, kan een deel van het weefsel gaan verkalken en uiteindelijk botachtig worden.
• Symptomen: In het begin zijn er pijn, zwelling, blauwe plek en warmte. Later kunnen stijfheid, bewegingsbeperking, krachtsverlies en een harde zwelling of verdikking in de spier ontstaan.
• Diagnose: De diagnose wordt gesteld op basis van het verhaal, lichamelijk onderzoek en beeldvorming. Echo kan vroeg helpen; röntgenfoto toont botvorming vaak pas na enkele weken.
• (Zelf)behandeling en herstel: Vaak wordt gekozen voor afwachten, rustig bewegen en geleidelijke opbouw. Fysiotherapie kan helpen bij elleboogmobiliteit, spierfunctie en belastbaarheid. Bij aanhoudende ernstige beperking is specialistisch advies nodig.

Beschrijving klachten

Myositis ossificans is een aandoening waarbij er botvorming ontstaat in een spier. Dit gebeurt meestal na een forse spierkneuzing, bijvoorbeeld na een val, botsing, stoot of directe klap op de bovenarm, elleboog of onderarm. De bloeduitstorting in de spier herstelt dan niet volledig op de normale manier, maar kan gedeeltelijk gaan verkalken en later botachtig worden.

In de regio elleboog en onderarm kan dit bijvoorbeeld ontstaan na een harde val op de arm, een contactsportblessure, een directe klap tegen de bovenarm of onderarm, of een forse kneuzing. Spieren rond de elleboog, zoals de biceps, triceps of onderarmspieren, kunnen daardoor pijnlijk, stijf of beperkt belastbaar worden.

In de eerste fase lijkt het vaak op een gewone spierkneuzing: pijn, zwelling, blauwe plek en gevoeligheid. Wanneer het herstel anders verloopt, kan na enkele weken een hardere plek in de spier ontstaan. Ook kan de spier stijver worden en kan bewegen of kracht zetten beperkt blijven, bijvoorbeeld bij buigen en strekken van de elleboog, draaien van de onderarm, tillen, steunen, duwen, trekken of sporten.

Myositis ossificans betekent niet automatisch dat er direct iets gevaarlijks aan de hand is, maar het vraagt wel om een zorgvuldige opbouw. Te vroeg of te agressief rekken, masseren of zwaar belasten kan de klachten soms verergeren. Bij twijfel, toenemende pijn of duidelijke bewegingsbeperking is beoordeling door een zorgprofessional verstandig.

Proces van ossificatie

Na een spierkneuzing kan er soms een afwijkend herstelproces ontstaan waarbij een bloeduitstorting niet volledig oplost, maar gaat verkalken. Dit proces wordt ossificatie genoemd. De botvorming wordt vaak pas na enkele weken goed zichtbaar op beeldvorming. Het herstel kan daarna maanden duren.

Uitleg bij de afbeelding: Deze afbeelding toont een röntgenfoto van het bovenbeen waarop je kunt zien hoe botvorming in een spier eruit kan zien. Hetzelfde principe kan ook optreden in een spier rond de elleboog, bovenarm of onderarm, bijvoorbeeld na een forse kneuzing of directe klap.

Ontstaanswijze

Myositis ossificans ontstaat meestal na een duidelijke beschadiging van spierweefsel. Bij elleboog- en onderarmklachten gaat het vaak om een forse kneuzing van een spier rond de bovenarm, elleboog of onderarm, bijvoorbeeld na een val, botsing of direct trauma.

• Direct trauma: Een klap, stoot, val of botsing tegen bovenarm, elleboog of onderarm kan zorgen voor een diepe bloeduitstorting in het spierweefsel.
• Forse spierkneuzing: Hoe groter de kneuzing en bloeduitstorting, hoe groter de kans dat het herstelproces afwijkend verloopt.
• Te vroege of te zware belasting: Te snel intensief trainen, zwaar tillen, steunen, duwen, trekken of werpen na een spierkneuzing kan het herstel verstoren.
• Agressieve massage of druk: Hard masseren op een verse spierkneuzing wordt afgeraden, omdat dit extra irritatie kan geven.
• Bewegingsbeperking: Een duidelijke beperking in elleboogbuiging, elleboogstrekking of onderarmrotatie na een kneuzing kan samengaan met een hoger risico op langdurige klachten.
• Sport en contactsituaties: Contactsporten, vallen op de arm, botsingen of een directe klap op de bovenarm of onderarm kunnen het risico verhogen.
• Ernst van het letsel: Ernstiger spierletsel, grote blauwe plekken en aanhoudende zwelling kunnen wijzen op meer weefselschade.
• Neurologische of langdurige immobiliteit: Bij sommige mensen, bijvoorbeeld na ernstige neurologische aandoeningen of langdurige immobiliteit, kan heterotope botvorming ook zonder klassieke sportkneuzing ontstaan.
• Individuele gevoeligheid: Leeftijd, algemene gezondheid, eerdere letsels en mogelijk genetische factoren kunnen invloed hebben op het herstelproces.

Niet elke spierkneuzing wordt myositis ossificans

De meeste spierkneuzingen herstellen zonder botvorming. Myositis ossificans ontstaat vooral bij forse kneuzingen of bij een afwijkend herstelproces. Daarom is het belangrijk om na een stevige kneuzing rond elleboog of onderarm de belasting rustig op te bouwen en alert te blijven op aanhoudende stijfheid, harde zwelling of toenemende bewegingsbeperking.

Symptomen

De klachten bij myositis ossificans verlopen vaak in fasen. In het begin lijkt het op een forse spierkneuzing. Later kunnen stijfheid, verharding en bewegingsbeperking meer op de voorgrond komen te staan.

• Pijn na trauma: Pijn ontstaat meestal na een directe klap, val, botsing of stoot op de spier.
• Blauwe plek: Er kan een duidelijke bloeduitstorting of verkleuring zichtbaar zijn rond bovenarm, elleboog of onderarm.
• Zwelling: Het aangedane gebied kan dikker of gespannen aanvoelen.
• Warmte en roodheid: In de eerste fase kunnen lokale ontstekingsverschijnselen aanwezig zijn.
• Pijn bij aanspannen: De pijn neemt vaak toe wanneer de aangedane spier kracht moet leveren, bijvoorbeeld bij tillen, knijpen, steunen, duwen, trekken of sporten.
• Pijn bij rek: Rek op de spier kan gevoelig zijn, vooral wanneer te vroeg of te krachtig wordt gerekt.
• Stijfheid: De spier kan strak of stug aanvoelen, met moeite bij buigen of strekken van de elleboog.
• Bewegingsbeperking: Het kan lastiger worden om de elleboog volledig te strekken, te buigen of de onderarm goed te draaien.
• Harde zwelling of verharding: Na enkele weken kan een stevig, knobbelachtig gebied in de spier voelbaar worden.
• Krachtsverlies: Door pijn, stijfheid of minder belasten kan kracht in arm, elleboog, onderarm of handfunctie afnemen.
• Aanhoudende klachten: Wanneer pijn, stijfheid of bewegingsbeperking langer aanhoudt dan verwacht na een kneuzing, is beoordeling verstandig.

Neem contact op met je huisarts bij hevige pijn, toenemende zwelling, koorts, duidelijk functieverlies, pijn na een ernstig trauma, tintelingen of gevoelsverlies, of wanneer je de arm niet goed kunt bewegen of gebruiken.

Diagnose

De diagnose myositis ossificans wordt gesteld op basis van het klachtenverhaal, lichamelijk onderzoek en aanvullende beeldvorming. Belangrijk is of er sprake was van een duidelijke kneuzing, val, botsing of klap op de spier, en of de klachten daarna anders verlopen dan verwacht.

In de eerste fase is botvorming vaak nog niet zichtbaar op een röntgenfoto. Een echo kan soms eerder informatie geven over een bloeduitstorting, spierletsel of verkalking. Na enkele weken kan een röntgenfoto beter laten zien of er daadwerkelijk botvorming in de spier ontstaat. Bij twijfel kan aanvullend onderzoek, zoals MRI of CT, nodig zijn.

Bij elleboog- en onderarmklachten is het belangrijk om ook andere oorzaken uit te sluiten, zoals een botbreuk, spierscheur, peesletsel, kapselletsel, ellebooginstabiliteit, zenuwirritatie, slijmbeursirritatie of een probleem vanuit nek, schouder, pols of hand.

De beoordeling gebeurt meestal via huisarts, sportarts, fysiotherapeut of specialist. Een fysiotherapeut kan helpen bij het beoordelen van elleboogbeweeglijkheid, onderarmrotatie, spierfunctie, armgebruik en belastingopbouw, maar bij verdenking op botvorming of andere ernstige schade is medische beoordeling en beeldvorming belangrijk.

(Zelf)behandeling en herstel

• Afwachtend beleid
  • Vaak wordt gekozen voor afwachten, rustig bewegen en geleidelijke opbouw. Botvorming in spieren kan in de loop van maanden afnemen of minder klachten geven.
  • Soms blijft een klein stukje zichtbaar op beeldvorming, zonder dat dit veel invloed heeft op de spierfunctie.
  • Blijf alert op toenemende pijn, duidelijke bewegingsbeperking of terugkerende zwelling. Dan is herbeoordeling verstandig.
• Pijnmanagement
  • Bij pijnklachten kunnen pijnstillers of ontstekingsremmers tijdelijk verlichting geven.
  • Overleg het gebruik van medicatie met huisarts of apotheek, zeker bij maagklachten, nierproblemen, hart- en vaatziekten, bloedverdunners, zwangerschap of ander medicatiegebruik.
• Fysiotherapie
  • Fysiotherapie kan helpen bij het veilig verbeteren van elleboogmobiliteit, onderarmrotatie, spierfunctie, armgebruik en belastbaarheid.
  • De opbouw moet rustig gebeuren. Forceren, hard rekken of intensief masseren op de aangedane plek is meestal niet verstandig in de vroege fase.
  • Zoek je begeleiding op locatie? Bekijk dan de BehandelaarWijzer.
• Shockwavetherapie
  • Shockwavetherapie wordt soms overwogen bij verkalkingen of aanhoudende klachten, maar past niet in elke fase.
  • Start hier niet zomaar mee. Bespreek dit eerst met een specialist of ervaren behandelaar, zeker wanneer de botvorming nog actief of pijnlijk is.
• Zelfbehandeling en preventie
  • Blijf binnen de pijngrens rustig bewegen om stijfheid te beperken.
  • Vermijd in de eerste fase diepe massage, agressief rekken, contactsport en zware krachttraining op de aangedane spier.
  • Rustige mobiliteitsoefeningen, gecontroleerd armgebruik en geleidelijke opbouw kunnen helpen wanneer dit de klachten niet duidelijk verergert.
  • Een trainingsschema op maat kan helpen bij een veilige en geleidelijke opbouw.
• Oefenmateriaal
  • Voor rustige mobiliteit en lichte oefenopbouw kunnen een oefenmat, oefenbal en weerstandsbanden bruikbaar zijn.
  • Zwaardere materialen zoals een halter- en dumbellset zijn pas passend in een latere fase, wanneer krachttraining veilig kan worden opgebouwd.
• Leefstijlaanpassingen
  • Een gezonde leefstijl ondersteunt herstel en algemene belastbaarheid. Denk aan voldoende slaap, goede voeding, voldoende hydratatie, stressregulatie en een goede balans tussen activiteit en rust.
  • Meer informatie hierover vind je via leefstijl of via de e-learning gezonde leefstijl.